![amygdalia](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFtwBQ74zeCV48CIpbqn23Mu_co_ewO19iIaEYfvOAKcgMGhxPMZrlFjvuTuZ3-9UmuKRvbgs9S9aZ-SaexTVmV1BtsmzIdDoySoK5MYL__EoPAH-sm0ETU8fxZcQ1_NQGSnpGgb7kMWjs/s320/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582+%25286%2529.jpg)
H Αμυγδαλιά είναι ένα δέντρο που ανθίζει τον Φλεβάρη, πρώτο από όλα τα άλλα δέντρα. Έχει άσπρα ανθάκια και μοιάζει σαν νυφούλα, γι αυτό και λέγεται “Νυφούλα του Χειμώνα”. Αυτή πρώτη μας θυμίζει πως έρχεται η Άνοιξη.
![amygdalia](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVrEhRS8CMoXvulnwSM2j8pG1bjK8chf3pk_2YqjfPA2K83cb7jAyiMQsax3974mWPIeOIz5-1f7MBVssPiBhsC7_YabTamN_Bv-jsPtv70xMs4MZNHIAjpHWJfpr5DOBwpe_Eq2Dm0hNC/s320/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582+%25284%2529.jpg)
Είναι δεντράκι όχι πολύ ψηλό. Πρώτα βγάζει τα άνθη της και ύστερα τα πράσινα λεπτά φυλλαράκια της. Αργότερα σιγά σιγά γίνονται τα αμύγδαλα, τα οποία είναι κλεισμένα μέσα σε μια χοντρή φλούδα που στη συνέχεια σκληραίνει. Στην αρχή το αμύγδαλο έχει μια πέτσα. Το ξεφλουδίζουμε και το τρώμε. Αργότερα η πέτσα αυτή δεν ξεχωρίζει από το αμύγδαλο και γίνεται καφέ.
![Amygdala](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibA1EBeyXK2nsLJGurUrJGyi9wL0b38TqP-hYZGYWyxNrDEquACuU39BcugL80giil0vOVLzRg45pq2yCQ6k6uf9dlmCga56I_OD8TSJFn5Gf8mszjRYQVpuBOTJROhBM7YOABeTUAHA0b/s320/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582+%25287%2529.jpg)
Το αμύγδαλο αν το σπάσουμε και το λιώσουμε βγάζει ένα λάδι, αυτό ονομάζεται “αμυγδαλέλαιο”.
Το αμύγδαλο το τρώμε έτσι, σαν ξηρό καρπό ή το βάζουμε σε γλυκά.
Ποίημα για την Αμυγδαλιά
Σαν νυφούλα στολισμένη
καμαρώνει φουντωμένη
η μικρή αμυγδαλιά
στης αυλής μας τη γωνιά.
Κάτασπρα μικρά ανθάκια
στα ωραία της κλαδάκια
στην άνοιξη χαμογελούν
που πρώτα θα υποδεχθούν
Ο μύθος της Αμυγδαλιάς
Η Ελληνική Μυθολογία αναφέρεται σε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Φυλλίς και ήταν κόρη ενός βασιλιά της Θράκης. Αυτή ερωτεύτηκε το γιο του Θησέα, Δημοφώντα. Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το καράβι του από την Τροία. Ο βασιλιάς της Θράκης του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του για προίκα και την κόρη του για γυναίκα. Μετά από κάποιο διάστημα, ο Δημοφώντας νοστάλγησε την πατρίδα του την Αθήνα τόσο πολύ, που ζήτησε να πάει εκεί για ένα διάστημα. Η Φυλλίς συμφώνησε, αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω σύντομα και έτσι μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε. Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλελειμμένη, περιμένοντας τον εκλεκτό της καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου τους. Η Φυλλίς περίμενε για χρόνια την επιστροφή του και τελικά μαράζωσε.
Οι θεοί από οίκτο, μεταμόρφωσαν τη Φυλλίδα σε δέντρο, σε Αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας. Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις, Δημοφών επέστρεψε, βρήκε τη Φυλλίδα μεταμορφωμένη σε γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί.
Πολύ καλή ανάρτηση :
https://nikoybasilikh.blogspot.com/2014/02/blog-post_2580.html
Ιδέα της
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου